Πολύς λόγος γίνεται για το πυελικό έδαφος, κυρίως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και μεταγεννητικά. Και όχι άδικα μιας τόσο η εγκυμοσύνη όσο και ο τοκετός το επιβαρύνουν ιδιαίτερα. Πριν πούμε οτιδήποτε όμως γι’ αυτό, πάμε πρώτα να δούμε τι είναι.
Το πυελικός έδαφος είναι ένα σύνολο μυών στο κάτω μέρος της λεκάνης (από τον κόκκυγα μέχρι το ηβικό οστό) που παρέχει σταθερότητα τόσο στην ίδια τη λεκάνη όσο και στα όργανα μέσα σε αυτή, την ουροδόχο κύστη, τη μήτρα και το παχύ έντερο.
Αποτελεί το κάτω μέρος του κορμού μας και επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία της ουροδόχου κύστης, των κενώσεων του εντέρου, τη σεξουαλική λειτουργία, την αναπνοή και τη σταθερότητα του κορμού.
Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για το πυελικό έδαφος. Αυτό όμως που θέλω να κρατήσετε από αυτό το ποστ είναι το εξής:
“Το πυελικό έδαφος πρέπει να είναι δυνατό αλλά ταυτόχρονα ελαστικό!”
Και θα σας πω γιατί…
Σκεφτείτε το πυελικό εδάφος σαν ένα τραμπολίνο. Αν είναι πολύ σφιχτό τότε όταν προσγειώνεστε δε θα κουνιέται καθόλου και δε θα σας πετάει πάλι πίσω. Αν είναι πολύ χαλαρό, θα βουλιάζει και δε θα έχει τη δύναμη να σας σηκώσει πάλι πάνω.
Οι μυς του πυελικού εδάφους λοιπόν πρέπει να είναι αρκετά δυνατοί, έτσι ώστε να μπορούν να στηρίξουν τα πυελικά όργανα σε έντονες κινήσεις/δραστηριότητες αλλά και αρκετά ελαστικοί έτσι ώστε να μπορούν όταν να τεντωθούν να διατηρήσουν την ένταση αυτή με πρόσθετο φορτίο.
Αυτό θέλω να θυμάστε 😊 Και ότι είναι μυς που πρέπει και αυτοί με τη σειρά τους να γυμνάζονται, να δυναμώνουν αλλά και να χαλαρώνουν ❤️
coachannapetridi 